Η ΝΔ είναι συγχρόνως ηγεμονική και αποδυναμωμένη. Διατηρεί σε κοινοβουλευτικό επίπεδο μια εικόνα κυριαρχίας και, ενώ πιέζεται δημοσκοπικά, καταφέρνει να πιέζει και να μετατοπίζει το ΠΑΣΟΚ προς τα δεξιά, προς μία γραμμή συναίνεσης δηλαδή. Το ίδιο παθαίνει και ο ΣΥΡΙΖΑ, που δεν καταφέρνει να διαφοροποιηθεί από το ΠΑΣΟΚ. Την ίδια στιγμή το κυβερνητικό κόμμα παίζει καλά και τον ρόλο της αντιπολίτευσης όπως φάνηκε με την ενσωμάτωση αιτημάτων μερίδας της ΚΟ στις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού από το βήμα της Βουλής. 

Μεθοδολογικά, η ηγεσία της ΝΔ κινείται ως εξής. Κάνει μία ενδελεχή ανάλυση του επικοινωνιακού περιβάλλοντος. Ακούει τι λένε οι πολίτες και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Χαρτογραφεί, και κυρίως τμηματοποιεί, τα κοινωνικά ακροατήρια και προσαρμόζει την απεύθυνσή της με στοχευμένα μέτρα που ανακοινώνει, αφοπλίζοντας έτσι τους πολιτικούς αντιπάλους και κάνοντας να φαίνονται ότι μιλούν γενικόλογα, με λόγια του αέρα. Ακόμα και το λεξιλόγιο αν μελετήσουμε, θα βρούμε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα.

Για παράδειγμα, στην ομιλία του για τον προϋπολογισμό ο πρωθυπουργός και πέρυσι και φέτος μίλησε για ανακούφιση των χαμηλοσυνταξιούχων, των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων. Αν προσέξετε, τη λέξη ανακούφιση χρησιμοποιεί κατά κόρον στα κείμενά του το ΚΚΕ για να περιγράψει αυτό που μπορεί να επιτευχθεί σήμερα με τους αγώνες των εργαζομένων. Και αν προσέξετε επίσης, σε αυτά τα στρώματα της κοινωνίας, στους πιο αδύναμους οικονομικά συμπολίτες μας, η ΝΔ παίρνει μόνο 15% και το ΚΚΕ είναι δεύτερο κόμμα με 13,5% (PRORATA). 

Όμως, η εξέλιξη στη Συρία με την ενίσχυση του ρόλου της Τουρκίας μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στην κυβέρνηση. Είναι ορατά σημάδια αμηχανίας στις δημόσιες τοποθετήσεις του πρωθυπουργού. Αυτό που κατάφερε να κάνει ο πρωθυπουργός στη Βουλή στο πλαίσιο της συζήτησης για τον προϋπολογισμό, είναι εξαιρετικά δύσκολο πλέον να το πετύχει σε μία ομιλία για την Εξωτερική Πολιτική. Εδώ, οι κορυφαίες παρεμβάσεις Δένδια και οι καλύτερες στιγμές Γεραπετρίτη έχουν ξεπεραστεί από τα γεγονότα.