Οι Ευρωεκλογές αναμένεται να δώσουν έναν νέο πολιτικό χάρτη, με τα κόμματα της σκληρής Δεξιάς να διατηρούν τη δυναμική τους ή να ενισχύονται σημαντικά σε Αυστρία, Γαλλία, Ολλανδία, Ιταλία, Γερμανία, Φινλανδία, Σουηδία. Στις τέσσερις πρώτες χώρες φαίνεται ότι θα δούμε κόμματα της οικογένειας του ID και του ECR στο 27-32%. Στις τρεις τελευταίες η επιρροή των αντίστοιχων κομμάτων υπολογίζεται γύρω στο 20%.

Σε αρκετές περιπτώσεις η πιθανή κατάταξη των τριών πρώτων κομμάτων ακολουθεί το pattern 30 – 17 – 15 με πρώτο ένα κόμμα της κεντροδεξιάς ή της ακροδεξιάς. Η περίπτωση της Ελλάδας είναι μοναδική καθώς εμφανίζει δύο κόμματα της κεντροαριστεράς στην δεύτερη και τρίτη θέση (αλλά και ένα Κομμουνιστικό Κόμμα με ποσοστό άνω του 7%). Όμως, η χώρα μας δεν θα αποτελέσει εξαίρεση από τη γενική εικόνα με το άθροισμα των κομμάτων που βρίσκονται δεξιά της ΝΔ να υπερβαίνει το 15%.

Εδώ αξίζει να σημειώσουμε, μελετώντας το παράδειγμα της Ισπανίας, την άμεση επικοινωνία και κινητικότητα ψηφοφόρων μεταξύ κεντροδεξιάς και ακροδεξιάς. Το VOX έπιασε την κορυφαία του δημοσκοπική επίδοση το πρώτο τρίμηνο του 2022 όταν το PP καταποντίστηκε. Σήμερα, στη χώρα έχει επανέλθει ο ιστορικός δικομματισμός με το PSOE και το PP να καταγράφονται ψηλά, πάνω από το 30%.

Η περίπτωση της Ολλανδίας αξίζει να σημειωθεί για την εξέλιξη της δυναμικής της άκρας δεξιάς, καθώς και για την υπό διαμόρφωση συμμαχία κεντροδεξιών και ακροδεξιών κομμάτων.

Το παρακάτω γράφημα από τη γαλλική Le Monde.