Η συγκίνηση του θεατή που παρακολουθεί ενεργά μία παράσταση είναι άλλης τάξης από τη συγκίνηση αυτού που καταναλώνει ένα θέαμα. Η πρώτη κινητοποιεί βαθύτερα και τη σκέψη, σε τέτοιο βαθμό που επικοινωνεί και συνδέεται αρμονικά με το συναίσθημα. Ο πραγματικός καλλιτέχνης επιδιώκει αυτή τη βαθιά συγκίνηση και την ενεργοποίηση του θεατή, και αξιοποιεί τα εκφραστικά μέσα με αρμονία και πληρότητα. Όλα τα μέρη της σκηνοθεσίας, η σκηνή, ο ρυθμός, η έκφραση, η κίνηση, η εκφορά του λόγου φέρουν το ίδιο αποτύπωμα, την ίδια ποιότητα, την ίδια οικονομία. Έτσι ο θεατής που συγκινείται δεν συγκινείται μόνο για αυτό που λέγεται αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο λέγεται. Η τέχνη της δραματουργίας παρασύρει τον ενεργοποιημένο θεατή στην απόλαυση της δημιουργίας.

Αυτές οι σκέψεις έρχονται μετά το ΤΑΝΚ / Όλη νύχτα εδώ της ομάδας RMS MATAROA, που συνεχίζεται στη Φρυνίχου για λίγες ακόμα παραστάσεις και σας προτείνω να μην το χάσετε.